بوستان سرا

بوستان سرا. [ س َ ] (اِ مرکب ) بوستان . باغ . باغی که در صحن خانه سازند : درخورد بوستانسرای ترا زهره و مشتری تماشایی . سیدحسن غزنوی (دیوان چ مدرس رضوی ص ١٧٨). به هرات رفتند و ببوستانسرای ملک درآمدند. (انیس الطالبین ص ١٣٤). در بوستان سرای تو بعد ازتو کی بود خندان انار و تازه بِه ْ و سرخ روی سیب . سعدی . رجوع به بستانسرا و بستانسرای شود.