بچه افتادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بچه افتادن . [ ب َ چ َ / چ ِ / ب َچ ْ چ َ / چ ِ اُ دَ ] (مص مرکب ) ساقط شدن بچه . ناقص کردن بچه . بچه قبل از موعد بدنیا آمدن . سقط. (یادداشت مؤلف ). سقط جنین . ◄ به مزاح و تعریض، سخت مشتاق خوردن چیزی بودن . (یادداشت مؤلف ).