بچه افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بچه افکندن . [ ب َ چ َ / چ ِ / ب َچ ْ چ َ / چ ِ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) سقط جنین . بچه ساقط کردن . بچه ٔ نارس بدنیا آوردن . انداختن زن حامله طفل نارسیده را. فکانه کردن جنین را: اجهاض، اعجال ؛ بچه افکندن شتر. (منتهی الارب ).