بچه انداختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بچه انداختن . [ ب َ چ َ / چ ِ / ب َچ ْ چ َ / چ ِ اَ ت َ ] (مص مرکب )بچه افکندن . سقط جنین . بچه ٔ نارس به دنیا آوردن . کورتاژ. فکانه کردن جنین را. (یادداشت مؤلف ). مرط. (منتهی الارب ): ازلاق ؛ بچه انداختن شتر. (منتهی الارب ).