بچه باز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بچه باز. [ ب َ چ َ / چ ِ / ب َچ ْ چ َ / چ ِ ] (نف مرکب ) کسی که پسرهای امرد را دوست دارد. (فرهنگ نظام ). امردپرست . لاطی . (ناظم الاطباء) (آنندراج ).غلامباره . غطریف . مردی که به پسران ساده بیش از زنان خواهش دارد. (یادداشت مؤلف ). شاهدباز : ما بنگی و رند و بچه بازیم دیوانه ٔ ... خوش قماشیم . فوقی یزدی .