بچه دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بچه دار. [ ب َ چ َ / چ ِ / ب َچ ْ چ َ / چ ِ ] (نف مرکب ) دارای کودک . دارنده ٔ بچه . صاحب بچه . ◄ محافظ و نگهبان بچه . ◄ حامله . آبستن . (ناظم الاطباء). زنی که بچه دارد. زن حامله . (آنندراج ). باردار. حامل : زهدانکتان بچه ٔ بسیار گرفته پستانکتان شیر بچه دار گرفته . منوچهری . ناقه ٔ مصیاف ؛ ماده شتر بچه دار. (منتهی الارب ).