بکیلة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بکیلة. [ ب َ ل َ ] (ع اِ) غنیمت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ طبیعت . ◄ میش و بز با هم آمیخته . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ).