بکیم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بکیم . [ ب َ ] (ع ص ) اَبکم . (منتهی الارب ). ابکم . مرد گنگ و کر. ج، بُکمان . (ناظم الاطباء) (از مهذب الاسماء). و رجوع به ابکم شود.