بی ادب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ دَ) [ فا - ع. ] (ص مر.)<BR>۱- بی دانش.<BR>۲- بی تربیت.<BR>۳- گستاخ، جسور.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ دَ) [ فا - ع. ] (ص مر.) ۱- بی دانش. ۲- بی تربیت. ۳- گستاخ، جسور.
فرهنگ طیفی واژهدان
نامؤدب، بینزاکت، بیتربیت، بیاتیکت، عزیزکرده، ننر، لوس، ببه، بچه، بچهننه، نازپرورده، ول، پاچهورمالیده، بیحیا ناسلوک، بد، سرکش، گستاخ بیتوجه
واژگان فارسی سره واژهدان
بیفرهنگ
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی