بی جهت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جَ هَ) [ فا - ع. ] (ق مر.)<BR>۱- بی سبب، بدون دلیل، بی علت.<BR>۲- بیهوده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جَ هَ) [ فا - ع. ] (ق مر.) ۱- بی سبب، بدون دلیل، بی علت. ۲- بیهوده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی جهت . [ ج َ هََ ] (ص مرکب، ق مرکب ) بی سبب و بدون دلیل . بیهوده . (ناظم الاطباء). بی علت .
واژگان فارسی سره واژهدان
ناروا، بیهوده، بیخودی
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی