بی سابقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی سابقه . [ ب ِ ق َ / ق ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + سابقه ) آنچه که سابقه ندارد. آنچه که قبلاً نبوده است . که ریشه در دیرینه ندارد. که پیشینه ندارد. رجوع به سابقه شود.
مترادف و متضاد واژهدان
بدیع، بکر، نو بیبدیل شگفت، طرفه، عجیب، غریب
واژگان فارسی سره واژهدان
بیپیشینه
بیپیشینه
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی