بی سواد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی سواد. [ س َ ] (ص مرکب ) (از: بی + سواد) آنکه خط خواندن نتواند. (ناظم الاطباء). که خواندن و نوشتن نداند. (یادداشت مؤلف ). ناخوانا. نانویسا. ناخوانده . امی . عامی : بی سواد کور است . ◄ که معلومات بسیار و عمیقی ندارد: آدمی بیسواد. (یادداشت مؤلف ). کم مایه در دانش .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

امی، ناخوان، ناملا، مکتب‌ندیده ≠ باسواد، ملا عامی، عوام، نادان ≠ دانا، فهیم بی‌مایه، کم‌مایه