بی شاهد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی شاهد. [ هَِ ] (ص مرکب ) (از: بی + شاهد) بدون گواه . (ناظم الاطباء). رجوع به شاهد شود.