بی شمر

بی شمر. [ ش ُ م َ ] (ص مرکب ) (از: بی + شمر) مخفف بی شمار. بی حد و حساب . بی اندازه : گر او بی شمر سالیان بشمرد بدشمن رسد تخت کو بگذرد. فردوسی . تو گفتی که ابری برآمد شگرف بر آن بی شمر ژاله بارید و برف . اسدی . نگویی گاو بحری را چرا تبخاله شد عنبر گیا در ناف آهو مشک اذفر بی شمر دارد. ناصرخسرو.