بی صبری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی صبری . [ ص َ ] (حامص مرکب ) حالت و کیفیت بی صبر. عدم شکیبایی . عدم تحمل . (ناظم الاطباء). بی طاقتی . جزع . ناشکیبایی . ناشکیبی . بی آرامی : چنین تا مدتی در خانه میبود ز بی صبری دلش دیوانه میبود. نظامی . حمل بی صبری مکن بر گریه ٔ صاحب سماع اهل دل داند که تا زخمی نخورد آهی نکرد. سعدی .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بی‌تحملی، بی‌طاقتی، بی‌قراری، ناشکیبایی، ناشکیبی، ناصبوری بی‌تابی، بی‌طاقتی ≠ شکیبایی، صبوری