بی غمانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی غمانه . [ غ َ ن َ / ن ِ ] (ق مرکب ) با بیغمی، در تعریف وضع و نفس مستعمل است . (از آنندراج ) : چون غنچه داشتم دل جمع اندرین چمن بر باد داد یک نفس بی غمانه ام . صائب . اگرچه هر نفسم گرد کاروان غم است بجان رسیده ام از وضع بی غمانه ٔ خویش . صائب .