بی غیرت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی غیرت . [ غ َ / غ ِ رَ ] (ص مرکب ) (از: بی + غیرت ) (در تداول عوام ) بی حمیت . (آنندراج ). بی ناموس . بی شرف . نامرد و آنکه دارای غیرت و عصبیت نباشد. (ناظم الاطباء). بی رگ . که به ناموس خویش رشگن نبود. بی ناموس . بی رشگ . بی حمیت . بی نام و ننگ . بی عار و ننگ . بی عار. (یادداشت مؤلف ): طَزِع، طِزیع، طَسِع، طَسیع؛ بی غیرت . (منتهی الارب ). بی غیرت در حق زن ؛ کَشخان . (منتهی الارب ). ◄ بی حیا. (آنندراج ) : اگر غیرت بری بادرد باشی وگر بی غیرتی نامرد باشی . نظامی . رجوع به غیرت شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بی‌آبرو، بی‌حمیت، بی‌ناموس، قرمساق، لوده، ناکس ≠ باحمیت، غیرتمند بی‌عار، تن‌آسا، تنبل، کاهل، لاابالی ≠ زرنگ، کوشا