بی مروتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی مروتی . [ م ُ رُوْ وَ ] (حامص مرکب ) حالت و عمل بی مروّت . درشتی و سختدلی و بی رحمی و ظلم و تعدی . (ناظم الاطباء). ستمگری . ناجوانمردی . نامردمی . بی مردانگی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی