بی معنا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی معنا. [ م َ ] (ص مرکب ) (از: بی + معنا = معنی عربی ) بی معنی : چون طوطیان شنوده همی گویی تو بربطی بگفتن بی معنا. ناصرخسرو. رجوع به بی معنی، معنا و معنی شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی