بی مگر

بی مگر. [ م َ گ َ ] (ص مرکب، ق مرکب ) (از: بی + مگر) بی تردید. بی دودلی . بیشک . بطور قطع. بیقین : گفتم مقام عاقله نفس است بی گمان گفتا مقام نفس حیاتست بی مگر. ناصرخسرو. رجوع به مگر شود.