بی همتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی همتی . [ هَِ م ْ م َ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی بی همت . عدم توکل و کوشش . کاهلی . ◄ بی ثباتی . (ناظم الاطباء). ◄ بی هوسی . ◄ نامردی . ◄ بی غیرتی . (ناظم الاطباء) : گفتم بی همتی باشد که طالب از اینجا به ترمذ رود. (انیس الطالبین ص ١٧٥).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی