بی هوده

(دِ)(ص.) = بیهده:۱ - باطل.<BR>۲- بی - ثمر، بی فایده.<BR>۳- بی معنی، پوچ، یاوه.<br>

(دِ)(ص.) = بیهده:۱ - باطل. ۲- بی - ثمر، بی فایده. ۳- بی معنی، پوچ، یاوه.

بیهوده . [ ب َ / ب ِ دَ / دِ ] (ن مف / نف ) (از مصدر بیهودن ) جامه ای را گویند که نزدیک بسوختن رسیده باشد. (آنندراج ) (برهان ). جامه ٔ نیم سوخته که بهیچ کار نیاید. برهوده . (شرفنامه ٔ منیری ). رجوع به بیهده و برهوده شود.

بیهوده . [ دَ / دِ ] (ص مرکب ) (از: بی + هوده ) ناحق . باطل . (برهان ) (شرفنامه ٔ منیری ). بیهده . (جهانگیری ). ناراست . (ناظم الاطباء). ناحق و باطل، چه «هده » و «هوده »بمعنی حق باشد. (انجمن آرا) (آنندراج ) : شود در نوازش در آنگونه مست که بیهوده یازد بجان تو دست . فردوسی . به پیش آمد این ناپسندیده کار به بیهوده این رنج و این کارزار. فردوسی . چنان شد ز بیهوده کار جهان که یکباره شد نیکوئیها نهان . فردوسی . ◄ بی نفع. (برهان ). عبث . بی حاصل . ناسودمند. بیفایده . (ناظم الاطباء). بی نفع و بیفایده . (شرفنامه ٔ منیری ). بی ثمر. بخیره . فلاده . بی حاصل . بلاجدوی . بی نتیجه . بی سود. لاطائل . هدر. بادرم . (یادداشت مؤلف ) : به بیهوده از شهریار زمین مدارید چشم و مجوئید کین . فردوسی . بدین خویشی ما جهان رام گشت همه کام بیهوده پدرام گشت . فردوسی . چرا باید این کینه آراستن به بیهوده چیزی ز من خواستن . فردوسی . من جهد کنم بی اجل خویش نمیرم در مردن بیهوده چه مزد و چه ثواب است . منوچهری . چون تیر سخن راست کن آنگاه بگویش بیهوده مگو چوب مپرتاب ز پهنا. ناصرخسرو. گوز پوده میشکنندو رنج بیهوده ... و خود را رنجه میدارند. (سندبادنامه ص ٣٣٥). مرا ناخورده می تو مست کردی به بیهوده دلم را پست کردی . نظامی . ای دل اندر عشق غوغا چون کنی عقل را بیهوده رسوا چون کنی . عطار. دنیی آنقدر ندارد که بر او رشک برند با وجود و عدمش را غم بیهوده خورند. سعدی . دو کس رنج بیهوده بردند. (گلستان ). ◄ بیمعنی . نامناسب . نامعقول .هرزه . یاوه . بی اساس . (ناظم الاطباء). بیمعنی . پوچ . ژاژ. یافه . خله . لک . لغو. هزل . بهرزه . (یادداشت مؤلف ) : ز قیصر چو بیهوده آید سخن بخندد بر آن نامه مرد کهن . فردوسی . دگرباره گفتش که بیهوده بس به پیکار سیمرغ ناید مگس . فردوسی . ♦ بیهوده بازی ؛ کار بیهوده . عمل و بازی لغو. کار باطل و نامعقول : غمی شد دل موبد از کار اوی ز بیهوده بازی و کردار اوی . فردوسی . ♦ بیهوده سخن ؛ سخن باطل و لاطائل : مست گوید همه بیهوده سخن سخن مست تو بر مست مگیر. ابن یمین . با بیخبران بگوی کای بیخبران بیهوده سخن به این درازی نبود. علاءالدوله سمنانی . این عالم پر ز صنع بی صانع نیست بیهوده سخن بدین درازی نبود. آصف ابراهیمی کرمانی . ♦ بیهوده گفتار ؛ سخن باطل . لغو. کلام نافرجام : بخود میگفت کای شوخ ستمکار چرا گفتی تو آن بیهوده گفتار. نظامی . چه گویم من ازین بیهوده گفتار چه میجویم من از شمشاد و گلنار. نظامی . ♦ بیهوده گفتن ؛ لاطائل گفتن . لغو گفتن : امروز یکی نیست صدهزاراست بیهوده چه گویی سخن بصفرا. ناصرخسرو. از مرگ کس نجست بچاره مگوی بیهوده ای که آن نبرد ره بده . ناصرخسرو. دور شو از برم ای واعظ و بیهوده مگوی من نه آنم که دگر گوش بتزویر کنم . حافظ. ♦ سخن بیهوده ؛ ترهه . (زمخشری ). گفتار لغو : سخنهای بیهوده کم میشمار ترا با سخنهای شاهان چه کار. فردوسی . ♦ گفتار بیهوده ؛ هذیان . بیهوده گفتار. (یادداشت مؤلف ) : مگو آنچه بدخواه چون بشنود ز گفتار بیهوده شادان شود. فردوسی . نکردی تو این بد که من کرده ام ز گفتار بیهوده آزرده ام . فردوسی . ♦ مقالات بیهوده ؛ گفتارهای بیهوده : کرامت جوانمردی و نان دهی است مقالات بیهوده طبل تهی است . سعدی . ◄ بی علت . بی جهت . (یادداشت مؤلف ). بی علتی : به ایزدگشسب آن زمان دست آخت به بیهوده بر بند و زندانْش ساخت . فردوسی . که پرهیز از آن کین که بد کرده ای که او را به بیهوده آزرده ای . فردوسی . چه آشوب و شورست و از بهر کیست به بیهوده این سرخی چشم چیست . فردوسی . چیزی که همی دانی بیهوده چه پرسی گفتار چه باید که همی بینی کردار. فرخی . ای دوست مرا دید همی نتوانی بیهوده چرا روی ز من گردانی . فرخی . آدمی را بیهوده از کار آخرت بازمیدارد [ لذات ]. (کلیله و دمنه ). ◄ مضحک . ◄ بی شرم . بی حیا. گستاخ . (ناظم الاطباء) : بگو آن دو ناپاک بیهوده را دو آهرمن مغزپالوده را. فردوسی . دو بیهوده رادل بر آن کار گرم که دیده بشویند هر دو ز شرم . فردوسی . ◄ نادان و ابله . ◄ بی هنگام . بی موقع. ◄ نابکار. بدکار. (ناظم الاطباء).

اراجیف، دروغ، ژاژ، لاطائل، مزخرف، مهمل، واهی، هذیان، یاوه باطل، بی‌اثر، بی‌ثمر، بی‌جهت، بی‌حاصل، بی‌خود، بی‌خاصیت، بی‌سبب، بی‌فایده، بی‌معنی، بی‌مصرف، بی‌نتیجه، پوچ، عاطل، عبث، کشکی، لغو، ناسودمند، نامربوط، هجو، هدر، هرزه، هیچ

بی‌جوهر، عارضی، عبث، باطل، ناچیز، بی‌پایه، بی‌پا، بی‌جهت، بی‌خود، بی‌اساس، پوچ، مهمل، توخالی، بی‌نتیجه، بدفرجام، بی‌عاقبت، دلسردکننده، هدر، بی‌فایده، مشروط، مردود بدون اصل، کتره‌ای، تخمی، ساختگی، غیرواقعی، بی‌ربط

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی