واژه جو

بیابان بر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بیابان بر. [ ب ُرْ ] (نف مرکب ) بیابان نورد. طی کننده ٔ بیابان . که در بیابان رود. بسیارسیر : باد چون عزم اوست در ناورد زآن بیابان بر است و کوه نورد. مختاری .

معنی بیابان بر | واژه جو