واژه جو

بیابان باش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بیابان باش . (نف مرکب ) آنکه در بیابان زندگی کند. (یادداشت بخط مؤلف ). بدوی . (بحر الجواهر). کسی که در بیابان منزل دارد: تازیان بیابان باش ؛ اعراب بدوی . (ناظم الاطباء).

معنی بیابان باش | واژه جو