بیخست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیخست . [ ب َ / ب ِ خ َ / خ ُ ] (ن مف مرخم ) بیخشت . پیخست . بی خوشت . از بن برکنده بود بیکبارگی . (فرهنگ اسدی نخجوانی ) (یادداشت بخط مؤلف ) : اف ز چونین حقیر بی هنر از عقل جان ز تن آن خسیس بادا بیخست . غیاثی (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به پیخست شود.