بیخستن

بیخستن . [ ب َ / ب ِ خ َ / خ ُ ت َ ] (مص ) درماندن و عاجز شدن . (برهان ) (آنندراج ). بی نوا گشتن و درماندن . (ناظم الاطباء). پیخستن . لگدمال کردن . کوفتن در زیر پای : شادی و بقا بادت و زین بیش نگویم کاین قافیه تنگ است مرا نیک ببیخست . عسجدی . رجوع به پیخستن شود.