بید موله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بید موله . [ دِ م ُ وَل ْ ل َه ْ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) یعنی بید طبری و در شرفنامه یکی از اقسام هفده گانه ٔ بید است . (از رشیدی ). بید مجنون . بید ناز. قسمی بید که شاخها بسوی زمین آویخته دارد. (از یادداشت مؤلف ). بید مشک . (انجمن آرا). بید نگون . بید مجنون . بید معلق . (یادداشت مؤلف ).رجوع به ترکیبات بالا و بید مجنون و بید معلق شود.