بید ناز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بید ناز. [ دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بید موله .بید مجنون . بید معلق . (یادداشت مؤلف ) : زلفت که چو بید ناز آویخته است خاک محن اندر سر من بیخته است . (از کتاب شرف الدین رامی ). رجوع به بید مولّه و بید مجنون و بید معلق شود.