بیرون روفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیرون روفتن . [ ت َ ] (مص مرکب ) برون رُفتن . جاروب کردن به خارج . رجوع به برون رُفتن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیرون روفتن . [ ت َ ] (مص مرکب ) برون رُفتن . جاروب کردن به خارج . رجوع به برون رُفتن شود.