بیضه افکندن

بیضه افکندن . [ ب َ / ب ِ ض َ / ض ِ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) تخم نهادن . انداختن بیضه . ◄ کنایه از ترسیدن و زهره باختن . (از غیاث ). زهره باختن . غایت ترس و بیم خوردن . (از آنندراج ) : تا کرده ز دست و پنجه اش یاد افکند ز بیم بیضه فولاد. محسن تأثیر.