بیهقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیهقی . [ ب َ هََ ] (اِخ ) علی بن شاهک عصار ضریر بیهقی . رجوع به علی .... بیهقی شود.
بیهقی . [ ب َ هََ ] (اِخ ) علی بن حسن شافعی مشهور به بیهقی . رجوع به علی ... بیهقی شود.
بیهقی . [ ب َ هََ] (اِخ ) ابراهیم بن محمد. یکی از مؤلفان عرب بود که اطلاعی از زندگی او در دست نیست مگر اینکه از اطرافیان ابن المعتز بود و در دوران خلافت المقتدر عباسی [ خلافت از ٢٩٥ هَ . ق . تا ٣٢٠ هَ . ق . ] شهرت یافت او راست : المحاسن والمساوی . و در فهرست دارالکتب مصر آمده که او از علمای قرن پنجم هجری بوده است . رجوع به معجم المطبوعات العربیة و دائرة المعارف فارسی شود.