بیهوده خند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیهوده خند. [ دَ / دِ خ َ ] (نف مرکب ) که بخیره خندد. که خنده ٔ نامعقول کند. خیره خند. گزاف خند. (یادداشت مؤلف ) : خنده ٔ هرزه مایه ٔ جهل است مرد بیهوده خند نااهل است . سنایی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیهوده خند. [ دَ / دِ خ َ ] (نف مرکب ) که بخیره خندد. که خنده ٔ نامعقول کند. خیره خند. گزاف خند. (یادداشت مؤلف ) : خنده ٔ هرزه مایه ٔ جهل است مرد بیهوده خند نااهل است . سنایی .