بیهودگی

بیهودگی . [ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) بیهدگی . حالت و کیفیت بیهوده . بطلان . عدم حق . (ناظم الاطباء). لاطائلی . عمل لغو : ور بدست جاهل بیباک باشد یک زمان دفتر بیهودگی و سبحه ٔ علیا شود. ناصرخسرو. ♦ به بیهودگی ؛ به عبث : زن پاکتن را به آلودگی برد نام و یازد به بیهودگی . فردوسی . ◄ ابلهی و نادانی . (ناظم الاطباء) : همی بود گرسیوز بدنشان به بیهودگی یار مردم کشان . فردوسی . هم اکنون شتر زیر بار آورید به بیهودگی روز را مشمرید. فردوسی . سلامت در اقلیم آسودگیست کزین بگذری جمله بیهودگیست . نظامی . وگر آرزوی نبرد آیدت ز بیهودگی دل بدرد آیدت . نظامی . ◄ خفت و سبکی . (ناظم الاطباء).