بیهوش گشتن

بیهوش گشتن . [ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) مدهوش گشتن . بیهوش گردیدن . حواس رااز دست دادن . در اثر ضربتی یا داروی بیهوشی مغمی علیه یا مغشی علیه گشتن . از خود بیخود گشتن : چو آواز کوس آمد از پشت پیل همی مرد بیهوش گشت از دو میل . فردوسی . همی بی تن و تاب و بی توش گشت بیفتاداز پای و بیهوش گشت . فردوسی . بزین اندر از زخم بیهوش گشت بخاک اندر افتاد و خاموش گشت . فردوسی . چو بگسست زنجیر بی توش گشت بیفتاد و زان درد بیهوش گشت . فردوسی . بروی اندر افتاد و بیهوش گشت نگفتش سخن هیچ و خاموش گشت . فردوسی .