تا کردن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تا کردن . [ ک َ دَ ] (مص مرکب ) دولا کردن . خمانیدن . دوتو یا چندتو کردن . خم کردن . مایل کردن . تاکردن جامه، قالی، لحاف و جز آن ؛ به چندلا کردن آن : جامه ها را تا کرد. از بسیاری ورم، زانوها رانمیتوانم تا کرد. رجوع به «تا» شود. ◄ رفتار. سلوک . معامله : خوب تا کردن با کسی یا بد تا کردن با کسی ؛ با او حسن معامله یا سوء معامله داشتن .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

تا زدن، خم کردن رفتار کردن، عمل کردن تفاهم کردن، مصالحه کردن، کنار آمدن، سازگاری نشان دادن