تاباگو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاباگو. [ گ ُ ] (اِخ ) یکی از جزایر آنتیل کوچک متعلق به انگلیس با ٢٣٠٠٠ تن سکنه جزو نواحی ثلاثه . مؤلف قاموس الاعلام ترکی گوید: نام یکی از جزایر آنتیل کوچک که جزو مستعمرات انگلیس میباشد و در ٢٥ هزارگزی شمال شرقی جزایر ترینیته است طولش به ٥٠ و عرضش به ١٩ هزار گز بالغ است بخش اعظم سکنه زنگیانند مرکز آن قصبه اسکابوروگ می باشد، قوه ٔ رویاندن خاکش زیاد و محصولاتش عبارتست از: تنباکو، نیشکر، موز، آناناس، جوزهندی و نظایر اینها. تنباکو را نخستین بار بسال ١٥٦٠ م . در این جزیره کشف کرده اند، لذا در اکثر زبانها بهمین نام نامیده شده است . تجارت عمده ٔ آنجا قند و مشروب است کریستف کلمب این جزیره را بسال ١٤٩٨ م . کشف کرد.ابتدا در دست هلندیها و بعد بدست انگلیس ها و سپس به دست فرانسویها و بالاخره باز بدست انگلیس ها افتاد.