تابستان نشین
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تابستان نشین . [ ب َ / ب ِ ن ِ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان املش بخش رودسر شهرستان لاهیجان در ١٥ هزارگزی جنوب رودسر ٥ هزارگزی جنوب املش، جلگه معتدل ومرطوب با ٢٤٠ تن سکنه . آب از چشمه محصول لبنیات، پشم، پوست . شغل گله داری، صنایع دستی زنان شالبافی است راه آن مالرو . تابستان جهت تعلیف گاو و گوسفند به ییلاق سمام می روند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).