تابیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تابیده . [ دَ / دِ ] (ن مف ) پیچیده . (آنندراج ). تافته . ◄ درخشیده .تابان شده . نوری تابیده . ◄ کژشده . مورب شده : چشم او کمی تابیده است . ◄ گرم و سوزان شده : تنور تابیده است . گلخن تابیده است . رجوع بتافتن، تافته، تاب و تابیده شود.