تاجداری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاجداری . (حامص مرکب ) تاجوری . پادشاهی . عمل تاجدار : همچنین در تاجداری و جهانداری بپای همچنین در ملک بخشی و جهانگیری بمان . فرخی . تا چو هدهد تاجداری بایدت در خلق دل طوطی آسا طوق آتش کم نخواهی یافتن . خاقانی . ای مهر نگین تاجداری خاتون سرای کامکاری . نظامی . گل چون رخ لیلی از عماری بیرون زده سر بتاجداری . نظامی .