تاذف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاذف . [ ذِ ] (اِخ ) قریه ای است که بین حلب و بین آن چهار فرسنگ است، از وادی بُطنان از ناحیه ٔ بُزاعة. امروءالقیس آنرا در شعر خویش آورده گوید : و یا رُب ّ یوم صالح قد شهدته بتاذف ذات التل من فوق طرطرا. و بدان منسوب است ابوالماضی خلیفه ... (از معجم البلدان ).