تاریکی روز

تاریکی روز. [ کی ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مجازاً بمعنی سختی ایام آمده : تاریکی روز از فغان است، الجزع عند البلاء تمام المحنة. الجزع اتعب من الصبر. (علی علیه السلام )؛ رنج بی آرامی و ناشکیبایی بیش از رنج بر شکیبایی باشد. (از امثال و حکم دهخدا ج ١ ص ٢٣٩ و ٥٣٥).