تاریکی غلیظ

تاریکی غلیظ. [ کی ِ غ َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) تاریکی غلیظ از بلاهائی بود که خداوند عالم بر مصر فرودآورد (سفر خروج ١٠:٢١:٢٣) و دور نیست که این مطلب در اثر بخار کثیفی بود که بواسطه ٔ تابش آفتاب بفرمان خدا و به امر موسی تشکیل یافته مصریان از آن بسیار خائف گشته و نظیر همان ظلمتی بوده است که در وقت صلیب نمودن مسیح روی زمین را فراگرفت . (لوقا ٢٣: ٤٤: ٤٥) (قاموس کتاب مقدس ص ٢٤١). و باز مؤلف قاموس کتاب مقدس آرد: گفته شده است که خداوند در ظلمت غلیظساکن بود. (سفر خروج ٢٠:٢١ و اول پادشاهان ٨:١٢).