تازهکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تازه کار. [ زَ / زِ ] (ص مرکب ) کسی که تازه کاری را شروع کرده و هنوز آنرا درست نیاموخته است . (فرهنگ نظام ). کارنادیده . کم تجربه .مبتدی . مقابل کهنه کار. ناآزموده . نوآموز در صنعت . کسی که بنوی چیزی را آموخته یا بدان پرداخته . ناشی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی