تبسم به لب درشکستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبسم به لب درشکستن . [ ت َ ب َس ْ س ُ ب ِ ل َ دَ ش ِ ک َ ت َ ] (مص مرکب ) از خنده بازداشتن . خنده را فروکشتن . مانع از خنده شدن : برویم در خنده بستن چرا تبسم بلب در شکستن چرا. ظهوری (از بهار عجم ) (از آنندراج ).