تبسم تراویدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبسم تراویدن . [ ت َ ب َس ْ س ُت َ دَ ] (مص مرکب ) خنده سرزدن . خندیدن : تبسم میتراود از لب امید پنداری بشامستان بختم خنده ریز صبحگاهی شد. طالب آملی (از بهار عجم ) (از آنندراج ). رجوع به تبسم و ترکیبات آن شود.