تبسم مینا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبسم مینا. [ ت َ ب َس ْ س ُ م ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از ریخته شدن شراب از مینا در جام . (بهار عجم ) (آنندراج ). قلقل مینا. (مجموعه ٔ مترادفات ) : افروخت از تبسم مینا ایاغ ما تر شد ز خنده های صراحی دماغ ما. سلیم (از مجموعه ٔ مترادفات ) (از بهار عجم ) (از آنندراج ). رجوع به قلقل مینا در مجموعه ٔ مترادفات ص ٢٧٥ و تبسم شود.