تبصص

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبصص . [ ت َ ب َص ْ ص ُ ] (ع مص ) درخشیدن . (منتهی الارب )(ناظم الاطباء). تبلق . (تاج العروس ) (قطر المحیط).