تبن مکی

تبن مکی . [ ت ِ ن ِ م َک ْ کی ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رستنی باشد که آن را به عربی اذخر گویند و بهترین آن مکی است و خلال مأمونی همان است . (برهان ). رستنی است که بتازی اذخر گویند. (ناظم الاطباء). رجوع به مفردات ابن بیطار ج ١ ص ١٥ و لکلرک ج ١ ص ٣٤ و اِذْخَر شود.