تتلیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تتلیب .[ ت َ ] (ع مص ) جمع کردن مال و بازداشتن آن را از دیگری . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). گردآوردن وبازداشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
تتلیب . [ ت َ ] (ع مص ) پر کردن و لبریزنمودن . (ناظم الاطباء).