واژه جو

تتلیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تتلیة. [ ت َ ل ِ ی َ] (ع مص ) در پی کسی رفتن . ◄ نزدیک بمردن رسیدن . ◄ نماز نوافل را تابع فرائض ساختن . ◄ ادا کردن نذر خود را. (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

معنی تتلیة | واژه جو